Is dit je eerste bezoek? Van harte welkom op ons forum! Lezen van het forum kan altijd door hieronder te klikken op het onderwerp dat je interessant vind. Nog leuker is het als je ook schrijft! Registreer je om zelf ook te schrijven, Registeren is binnen een minuut geregeld!
Ik betwist dus dat het 'een groepje' is. Ik denk dat er een heel grote groep is die bepaalde veranderingen wel begrijpen en dat prima vinden. Als 1% van de bevolking die veranderingen nodig vind en 99% is er op tegen, dan zouden grote commerciële bedrijven er nooit zo publiekelijk mee voor de dag komen. Daar is commercieel dan niks uit te halen voor ze. Het heeft blijkbaar genoeg raakvlak in de samenleving.
Ja maar met tig onderwerpen zijn er andere discussies en grootte van steun etc. We hebben natuurlijk allemaal wel de gekste dingen voorbij zien komen en denk dat die bedoeld worden. Echt de absurde zaken. Punt is we kunnen voor alles wel steeds iets verzinnen waarvan je je moet afvragen is dat nu echt nodig. Om een kleine groep tevreden te stellen. Mensen worden daar door eerder haatdragender naar elkaar in plaats van dat er meer begrip komt.
Dingen worden als 'woke' wordt bestempeld met een heel negatieve klank. Oftewel als je hiervoor bent, dan ben je een 'deugneus' of een 'linkse gek'. En dat zijn nog de meest sympathieke uittingen.
Mijn belangrijkste probleem is, dat er nu ook dingen onder 'woke' worden geschaald (met die negatieve klank) die helemaal niet die uitzonderingen zijn van hele kleine groepen. Je hoeft niet eens zo ver in dit topic te kijken om te zien wat blijkbaar hier ook als 'woke' wordt gezien.
Deze posts van de afgelopen 3 maanden:
434
452
456
457
465
Dit zijn discussies over racisme van grote groepen en gaan over acceptatie van homo's. Dat wordt dus blijkbaar ook als 'woke' gezien. Dat vind ik zorgwekkend.
Ik betwist dus dat het 'een groepje' is. Ik denk dat er een heel grote groep is die bepaalde veranderingen wel begrijpen en dat prima vinden. Als 1% van de bevolking die veranderingen nodig vind en 99% is er op tegen, dan zouden grote commerciële bedrijven er nooit zo publiekelijk mee voor de dag komen. Daar is commercieel dan niks uit te halen voor ze. Het heeft blijkbaar genoeg raakvlak in de samenleving.
En nu willen de homosexuelen weer juist geen verbinding van commerciele bedrijven met de canal parade en moet het Amsterdamse eraf, en zo is het steeds nooit goed. Woke lijkt te gaan staan voor altijd ergens weer kritiek op. Dan is het qeer dit dan weer dat. Vermoeiend. Ze zoeken het maar lekker uit. Laat juist gewoon iedereen zelf doen wat hij of zij wil. Wokisme plaatst juist eerder in hokjes lijkt het onderhand wel.
ik ben niet zo bezig met dat woke gedoe, maar dat artikel is wel erg tegenovergestelde van wat ik dagelijks om mij heen zie en hoor, ik vind juist die wokers de boventoon voeren en soms het idee dat dat juist georganiseerd is gezien hoe ze steeds de pers halen en massaal demonstreren etc.
Waar ik wél jeuk van krijg is de slachtofferrol waar velen in kruipen
COLUMNSlavernij bestond allang voordat wij westerlingen er iets mee te maken kregen. In Afrika was het gebruikelijk om mensen te vangen en door te verkopen als slaven. Het witte Westen is maar al te enthousiast aangehaakt bij dit barbaarse gebruik.
Ik wil ons straatje daarmee niet schoonvegen, verre van, maar het is empirisch bewezen dat slavernij geen Hollandse uitvinding is. Dat maakt ons aandeel, andermaal gezegd, niet minder erg. De afschaffing van de slavernij heet Keti Koti en wordt, omgekeerd recht evenredig met het feest van Sint en Piet, ieder jaar steeds groter gevierd.
Er gaan stemmen op om er een vrije dag van te maken, van 1 juli. Een feestdag klinkt wel wat vreemd in de oren, maar stilstaan bij wat is gedaan kan geen kwaad. Al heb ik er zelf geen gevoel bij. Ik voel mij op geen enkele wijze schuldig of verantwoordelijk voor wat er tijdens de VOC-tijd en daarna is geschied. Al ontken ik het het niet. Ik kijk alleen liever vooruit. In het verleden gebeurt niets meer. Het verleden is de overtollige bagage op het vliegveld van je leven. Een soort Schiphol in je hoofd.
Bevolking meekrijgen
Wie te lang achterom kijkt, stoot zijn hoofd tegen de toekomst. Dat gezegd hebbende: ik kan mij inleven in andermans gevoelens en wie de afschaffing van de slavernij wil herdenken heeft mijn zegen. De vraag is alleen of je de Nederlandse bevolking daarin meekrijgt.
Gelukkig is daar Woke Nederland. Die gaan er met gestrekt been in. Slavernij? Woke Nederland geeft ‘m van katoen. Je kan een heel volk anno 2022 niet schuldig laten voelen voor de daden van een handvol slechteriken uit de 16e eeuw. Excuses aanbieden, daar zou ik ruimhartig in zijn. Als dat je medemens helpt is dat een prima zaak. Moet je het wel menen uiteraard. Er kwamen gisteren excuses van de Nederlandse bank tijdens Keti Koti, door Klaas Knotti. Aan de excuses is een geldbedrag van tien miljoen euro verbonden. Een mooi gebaar.
Waar ik wél jeuk van krijg is de slachtofferrol waar velen in kruipen en als hún excuus gebruiken om niet verder te komen in het leven. We moeten door lieve mensen, we moeten verder! Ook in Den Haag roepen de linkse partijen met veel gedram op tot een vrije dag voor ambtenaren. Dat zegt en doet de burger niets. Bewustwording en verbinding met het heden lijkt mij beter. Anders gezegd: wie weet wat Keti Koti betekent, geef je een ADO-ijsje.
"Maar de war on woke in de VS laat zien dat het niet gaat een onschuldig verschil van mening, maar om het structureel terugdraaien van de vooruitgang op het terrein van discriminatiebestrijding en minderhedenemancipatie."
Deze zin in dat artikel is top. Dat is precies wat ik hier ook zie gebeuren.
Woke types hebben vaak wel goede intenties, zien (of zijn) een minderheid en zien dat ze daardoor minder goed meekomen in de maatschappij om wat voor reden ook. Maar woke types schieten nog wel eens door.
Anti-woke schiet constant uit z'n slof door die uitzonderingen en mist daardoor dat er ook wel eens een goede gedachte bij zit.
Hoogleraren over huilende excuses na geintje tijdens Pride: ‘Progressief Nederland van de leg geraakt’
OPHEF OM LIEDJEHuilend op de radio je excuses maken voor iets wat je niet zo hebt bedoeld. Het overkwam VPRO-presentator Tim den Besten (35) en staat volgens deskundigen symbool voor een trend waarin mensen elkaar op een overspannen manier de maat nemen. ,,We lopen op de top van onze zenuwen.‘’
Tim den Besten, bij het grote publiek bekend om zijn succesvolle zesdelige TV-serie 100 dagen in je hoofd, was zaterdag kortstondig te gast bij de live-uitzending van AvroTros over de Canal Parade in Amsterdam. Op het moment dat zijn goede vriend Nicolaas Veul voorbij kwam varen begon Den Besten gekscherend te zingen: ,,Sinterklaasje, kom maar binnen met je knecht!”
Aanhangers van Kick Out Zwarte Piet (KOZP) en leden van BIJ1 waren er als de kippen bij om Den Besten en omroep AvroTros te veroordelen. Hoewel het Den Besten om (Sint) Nicolaas te doen was, vielen ze over het woordje ‘knecht’. Dat er tegelijkertijd zwarte mannen in beeld kwamen was ‘misselijkmakend’ en ‘een schoolvoorbeeld van ‘institutioneel racisme’.
KOZP kwam een dag later met een afgezwakt statement (‘onjuiste info’) over de kwestie. Maar de felle ophef van het eerste uur leidde tot zoveel haatberichten en allerlei verwensingen, dat de presentator schuldbewust en overstuur op de radio zijn excuses maakte. Ook AvroTros voelde zich gedwongen met een statement te komen.
Met de grond gelijk
Het krampachtig in de verdediging schieten door beide partijen past volgens experts in een trend waarin mensen elkaar graag het zwijgen willen opleggen en instanties bang zijn voor imagoschade. ,,Als je in de ogen van de ‘social justice warriors’ een klein misstapje begaat, word je meteen met de grond gelijk gemaakt”, zegt Floris van den Berg, filosoof en auteur van het ‘woke-woordenboek’ Wokabulary.
Voormalig Denker des Vaderlands Daan Rovers ziet de grote gevoeligheid in het publieke debat als ‘een groeistuip‘. ,,Het is een gevolg van een enorme emancipatie van de afgelopen twintig jaar waardoor niet alleen mensen met macht en aanzien of kennis in het openbaar hun stem verheffen, maar iederéén de microfoon kan grijpen en meepraten. Dat geeft zo’n radicale omwenteling van sociale verhoudingen, daar zijn we nog lang niet aan gewend. Al die ongepolijste meningen, die vroeger misschien via de voorman van de vakbond, of de leider van een actieorganisatie werden verwoord, komen door de social media ongefilterd de publieke ruimte in. Dat is rauw, en wennen.‘’
De geschokte reactie van Den Besten, waarin hij vooral de schuld bij zichzelf zoekt, staat niet op zichzelf, bevestigt Hans Boutellier, hoogleraar polarisatie aan de VU in Amsterdam. ,,We leven tegenwoordig in een samenleving waarin we elkaar ontzettend graag de maat willen nemen en de les willen lezen. Er is een onwaarschijnlijke gevoeligheid in de samenleving geslopen rond alles wat met identiteitspolitiek en polarisatie te maken heeft. Sociale media spelen hier een belangrijke rol in en faciliteren deze grote overgevoeligheid.”
Wild beest
In de ogen van veel (veelal anonieme) critici is Den Besten nu een doorgewinterd racist, en dat raakt hem zichtbaar. ,,De reacties zijn zó heftig”, snikt hij op de radio. ,,Je bent een wild beest, ze moeten je opsluiten, ik hoop dat je ontslagen wordt. Ik vind het heel erg.” Door zo geëmotioneerd te reageren maakt de presentator het echter alleen maar erger voor zichzelf, zegt Gabriel van den Brink, hoogleraar filosofie aan de Vrije Universiteit. ,,Ik dacht eerst dat het om een grap ging, maar dit onderstreept maar weer eens hoezeer progressief Nederland compleet van de leg is geraakt”, zegt hij.
Denker Roovers noemt het ‘guur’ in de publieke arena. ,,Dat merk ik zelf ook vaak. Een ongewild gevolg hiervan is dat je soms al te gauw denkt ‘Ik zeg maar niks, dan zeg ik in elk geval niets verkeerds’. Maar deze zelfcensuur gaat ons zeker niet helpen in de volwassenwording van het publieke debat. De kunst is je er niet te veel van aan proberen te trekken. Als de genuanceerde en reflexieve mensen hun mond gaan houden, omdat de woedende schreeuwers het plein domineren, zijn we nog veel verder van huis.‘’
Den Besten moet bij een volgend incident geen meel in de mond nemen uit angst door anderen te worden uitgescholden, adviseert Van den Brink. ,,Als je steeds maar weer meegaat in deze zorgelijke trend van excuses maken aan kleine groepen mensen die zich weer eens gekwetst voelen, dan is het einde zoek. Dan moet je voortaan elk woordje, elke uiting, elke uitdrukking op een weegschaal leggen en maar kijken of het moreel verantwoord is. Hou toch op: dat is toch geen leven zo? Het is een taalpolitiek die totaal van de gekke is.”
Continu op je hoede
Collega-hoogleraar Boutellier ziet dat de overgevoeligheid in de samenleving ervoor zorgt dat je voortaan continu op je hoede moet zijn. ,,We lopen tegenwoordig op de top van onze zenuwen, het wordt voor ons steeds moeilijker om een gemeenschappelijkheid te vinden. Intolerantie en polarisatie liggen daardoor op de loer”, waarschuwt Boutellier. Dat is in het geval van Den Besten helemaal niet nodig, zegt hij. ,,Ik vind Tim nu echt een voorbeeld van iemand die juist zijn uiterste best doet om het goede te doen in de wereld. Als hij dan in zoiets verzeild raakt, tja, dat schokt hem enorm. Ik kan het me heel goed voorstellen dat het hem zo raakt.”
Filosoof Van den Berg sluit zich daarbij aan. ,,Dat deze woke warriors zich op sociale media als bloedhonden werpen op Den Besten is een kwalijke ontwikkeling. Mensen zouden er goed aan doen een nachtje te slapen voor ze hun reactie plaatsen. Er is écht racisme in de wereld. Maar dit is spijkers op laag water zoeken. Woke warriors zijn het gevoel voor proportie kwijt. Woke maakt van elke communicatie een mijnenveld en dat is niet plezierig wandelen.”
De tranen van Tim bewijzen dat we de nuance behoorlijk kwijt zijn op het digitale dorpsplein
COLUMN
Debby Gerritsen schrijft iedere woensdag over wat haar bezighoudt.
Tim den Besten kon rekenen op hoongelach nadat hij huilend op de radio zijn excuses maakte voor een grap die explodeerde op social media. Ik voelde medelijden. Want in het oog van een digitale storm zitten is doodeng, weet ik uit ervaring. In mijn tijd als hoofdredacteur bij het vrouwentijdschrift Viva kreeg ik om de haverklap te maken met digitale scheldkanonnades. En woorden doen ertoe, ook als ze van anonieme toetsenbordstrijders komen.
Zo kan ik me nog goed herinneren dat tijdens een Viva-event, een groepje boze feministen verhaal kwam halen over een artikel dat in het tijdschrift had gestaan. Bij het artikel, over de commercialisering van de term ‘feminisme’ hadden we de kop: ‘Feminisme is hot and happening, maar slaan we niet een beetje door?’ bedacht. Dat was tegen het zere been.
Er ontstond een rel op het digitale dorpsplein Twitter waarbij columnisten, journalisten, activisten en politici gretig over elkaar heen buitelden om mij te fileren - zónder het artikel gelezen te hebben. Ik moest mijn excuses aanbieden voor de ‘fout’ die ik had gemaakt. En ik had een cursus feminisme nodig, schreef een gemeenteraadslid van GroenLinks uit Amsterdam in een tweet. Ik kon haar bellen, wanneer ik mezelf zou willen ‘educaten’. Kennelijk had zij de waarheid in pacht, en was ik een onwetend schaap.
Ik beet mijn tong af en reageerde nergens op. Tot grote ergernis van een groepje vrouwen dat een maand later met spandoeken verhaal kwam halen bij de uitreiking van de Viva400, een aanmoedigingsprijs voor jonge ambitieuze vrouwen - oh, ironie! De beveiliging greep in en hun geplande actie ging niet door. Diezelfde avond zag ik mezelf rondgaan op social media. Ik had ze misdadig behandeld, en de groep eiste een verklaring. En zoals dat gaat via de digitale dorpspomp werd de oproep luidkeels aangemoedigd en gretig gedeeld door een wederzijds bewonderingsgenootschap. Ze wilden bloed zien. Op social media, uiteraard. Want de ouderwetse optie ‘bellen als je iets dwarszit’, heeft natuurlijk weinig entertainmentwaarde.
Dit fenomeen herhaalde zich onlangs toen ik een fout maakte in mijn column, waarmee ik een groep mensen onbedoeld had gekwetst. Ik herstelde mijn zin en plaatste een welgemeend excuus op Twitter. Helaas tegen dovemansoren. Ik had de tekst wél opgeschreven, en dus kon ik niet anders dan een walgelijke vrouw zijn. De belichaming van het kwaad. Ik moest ontslagen worden. En in het donker verdwijnen. De meningenmachine draaide op volle toeren, met alle gevolgen van dien. Er werden columns geschreven en podcasts gemaakt. Ik werd overspoeld met haatberichten en uitgescholden door een anonieme beller. Woorden doen ertoe, dat besef ik als geen ander. Maar nuance en wederzijds respect óók. En die laatste twee zijn we momenteel behoorlijk kwijt op het digitale dorpsplein. Dat bewijzen de tranen van Tim den Besten eens te meer.
Gisteren of eergisteren na middernacht op Nederland 3 tv ging over Queen de rockgroep en met clips van hun. En dan bekende Nederlanders die kijken en er commentaar op gaven. Nou dan zie je dat er veel is veranderd, clips die toen geaccepteerd werden met veel bloot erin (bicycle race: blote vrouwen op racefietsen, I want too break freak - alle leden van Queen verkleed als vrouw en nog vele clips met sexuele uitingen etc), die zouden nu nooit meer geaccepteerd worden. Dat zeiden ook vele bekende Nederlanders, dat het wel een andere wereld is geworden waarin veel niet meer kan of mag van een groep mensen.
GUDO ZOOMT UITVerslaggever en cinefiel Gudo Tienhooven zoomt wekelijks uit om zich te verwonderen over alles wat met film te maken heeft.
‘Woke’-alarm! Door moderne ogen is de evergreen Grease (op Netflix steevast vertaald als ‘pommade’, een woord dat volgens mij zelfs prinses Beatrix niet meer gebruikt) best even schrikken. Ik bedoel: ‘Tell me more, tell me more... did she put up a fight?’ Ofwel, stribbelde ze tegen toen je jezelf op dat mokkel stortte? Ik ga de iconische film straks ook verdedigen, wees gerust. Maar Grease voelt anno nu toch een tikkie vies.
Net als ongetwijfeld velen gezien de recente dood van Olivia Newton-John, ben ik er weer eens voor gaan zitten. Al moet ik opbiechten hem nu voor het eerst in z’n geheel te hebben gezien in plaats van in plakjes op televisie. Waarom ik dat nooit eerder deed, heeft alles te maken met mijn tijd als videotheekmedewerker. In de jaren 90 was het tot mijn grote verbazing niet Titanic of There’s something about Mary die ik het meest over de toonbank zag gaan, maar die film uit 1978 met die zingende plakkuiven en ontplofte dameskapsels.
Het waren vooral moeders van rond de 40 met hun puberdochters die hem huurden, enigszins gegeneerd maar vastberaden hun eigen jeugdsentiment door de strot van de volgende generatie te duwen. Alsof je die daar een lol mee doet, dacht ik. Je voert kinderen van nu toch ook geen suikerbieten? Het kietelt blijkbaar eeuwig de fantasie.
Nu ik hem eindelijk van a tot z in één ruk uitkeek, viel me – naast het zien van enkel witte eind twintigers die doen alsof ze tieners zijn – op hoe stout Grease eigenlijk is. Het gaat niet over de liefde, het gaat over hitsig zijn. John Travolta’s Danny en zijn matties praten en zingen hoofdzakelijk over tieten, aftrekken en of iemand al ‘lekker gevuld’ is. Ook de dames zijn hoofdzakelijk bezig met willen scoren. Al moet Newton-Johns Sandy haar Danny, die denkt dat een vrijpartij vanzelfsprekend is, eerst van zich af slaan voor ze plotseling als een gewillige vamp weer voor hem staat.
Tot zover de viezigheid. Zo ging dat vroeger nu eenmaal, zou Johan Derksen zeggen. De film bruist aan alle kanten en heeft niet alleen dankzij het betoverende charisma van Newton-John een onweerstaanbaar charme. Wie goed kijkt ziet dat Danny evengoed bereid is zijn imago als Mr. Cool van zich af te werpen. Maar de hormonen zijn de baas. Grease is eigenlijk de American Pie van de jaren 70, maar dan met briljante meezingers. Of heb ik toch iets gemist? Tell me more...
Reageren kan onderaan dit artikel. Alleen reacties voorzien van een volledige naam worden geplaatst. We doen dat omdat we een debat willen met mensen die staan voor wat ze zeggen, en daar dus ook hun naam bij zetten. Wie zijn naam nog moet invullen, kan dat doen door rechts bovenaan op onze site op ‘Login’ te klikken.
Ja wel typerend dat juist Tim den Besten die zo correct is en wil zijn een onschuldig grapje maakt en een bestaand sinterklaasliedje zingt omdat zijn vriend Nicolaas heet, zo gepakt wordt door die woke gasten dat hij er zelf van schrikt en nu misschien beter begrijpt wat die woke gasten doen en watvoor effect dat heeft en ook nog eens ten onrechte qua reden en eigenlijk ook nog op iemand die vaker aan hun zijde staat.
En dan is ie helemaal v slag en gaat ie deels gespeeld huilen dat ie het zo niet bedoelde. Daarmee helpt ie de woke gasten alleen maar meer....
Ja wel typerend dat juist Tim den Besten die zo correct is en wil zijn een onschuldig grapje maakt en een bestaand sinterklaasliedje zingt omdat zijn vriend Nicolaas heet, zo gepakt wordt door die woke gasten dat hij er zelf van schrikt en nu misschien beter begrijpt wat die woke gasten doen en watvoor effect dat heeft en ook nog eens ten onrechte qua reden en eigenlijk ook nog op iemand die vaker aan hun zijde staat.
En dan is ie helemaal v slag en gaat ie deels gespeeld huilen dat ie het zo niet bedoelde. Daarmee helpt ie de woke gasten alleen maar meer....
Hoofdredacteur Linda begrijpt kritiek op 'weinig inclusieve' coverfoto
Hoofdredacteur Karin Swerink van de Linda heeft begrip voor de kritiek op de laatste editie van het blad. Het tijdschrift staat deze maand in het teken van borsten, onder meer met een cover vol bekende vrouwen die topless poseren, om zo de vrouwenborst te normaliseren. Critici vinden dat de selectie vrouwen niet representatief en inclusief genoeg is.
Zo schreef journalist en fotograaf Tatjana Almuli op Instagram dat er geen dikke vrouwen of vrouwen met grote of geamputeerde borsten te zien zijn. Een van de meeste gelikete reacties op het Instagrambericht van de foto is: "Vermoeiend dat er geen plus- of zelfs midsize persoon te bekennen is".
"Als ik naar de cover kijk, snap ik wat mensen bedoelen, naast alle enthousiaste reacties", reageerde Swerink in het NPO Radio 1-programma Spraakmakers. "We hebben alleen invloed op mensen die 'ja' zeggen, maar niet op mensen die 'nee' zeggen. Daar hebben we respect voor, ik ga niemand aan de haren erbij trekken."
Ze is toch tevreden over het nummer. "In het nummer zie je heel veel verschillende borsten." Geraldine Kemper
Eén van de gefotografeerde vrouwen, presentatrice Geraldine Kemper, erkent dat het themanummer niet inclusief genoeg is. "Ik besef dat ik daar eerder over heb mogen nadenken", schrijft zij op Instagram. "Als je alle vrouwen wil aanspreken, moet je er ook voor zorgen dat alle vrouwen zich in de cover kunnen vinden."
Redactiechef Rianne Meijer werd op Twitter overspoeld met reacties op het themanummer. Zij heeft haar Twitteraccount offline gehaald. Haar vriend heeft zijn Twitteraccount afgeschermd, nadat hij had getwitterd dat hij blij is met de "goed geslaagde tettenfoto's" in het tijdschrift van zijn partner.
Hard nodig
Het themanummer is volgens hoofdredacteur Swerink hard nodig, omdat de maatschappij verpreutst. "Je wordt als vrouw onaardig bejegend als je borstvoeding geeft in het openbaar of een zichtbaar decolleté draagt. En op sociale media wordt een vrouwentepel gecensureerd, maar een mannentepel niet."
Daarom is het belangrijk om borsten te tonen in het blad, zegt ze. "Als je nooit meer gewone borsten ziet, dan weet je niet meer wat het is en kijk je er verkeerd naar." Op de coverfoto worden desondanks de tepels met de handen bedekt, omdat de foto anders niet op sociale media kan worden geplaatst, aldus Swerink. "We hebben ons dus geconformeerd aan de norm zodat we onze boodschap kunnen overbrengen."
In het tijdschrift worden BN'ers geïnterviewd over onzekerheid en intimiteit. Ook zijn er verschillende reportages te lezen over de omgang met borsten, bijvoorbeeld over borstvoeding.
----
We zijn totaal doorgeslagen
topless op strand liggen mag ook al niet meer, althans dat doet bijna niet meer...
Comment