Banner mainpage

Collapse

Announcement

Collapse
No announcement yet.

Woke, de nieuwe maat van wie?

Collapse
X
 
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • "Kortom, tegenwoordig heet iedereen woke die strijdt tegen discriminatie en voor sociale rechtvaardigheid." Dit dekt de lading wel, denk ik. M.a.w. Veel mensen.

    Comment


    • maakt ook niet uit hoe we het noemen, de kleine minderheid schreeuwt altijd het hardst, ze doen hun best maar, de wereld draait gewoon door

      Comment


      • Originally posted by vuurwants View Post
        "Kortom, tegenwoordig heet iedereen woke die strijdt tegen discriminatie en voor sociale rechtvaardigheid." Dit dekt de lading wel, denk ik. M.a.w. Veel mensen.
        Woke is eigenlijk een scheldwoord, om mensen belachelijk te maken die iets willen veranderen in deze punten. En daarbij worden de extremen (het 'genderneutraal' maken van de M&M reclames) gelijk getrokken met zaken die wereldwijd miljoenen mensen benadeelt (racisme, homohaat). Alles is dan 'woke'.

        Comment


        • https://www.ensie.nl/betekenis/woke

          Comment


          • En Johan Geluk vind je dat het de lading dekt?

            Comment


            • Het tweede laatste deel van die definitie is denk ik waar de meesten hier op doelen

              Comment


              • In Florida nu gedoe tussen de gourveneur en Disneyworld vanwege toegenomen woke akties van Disneyworld in de ogen van de gourveneur ..

                Comment


                • Denk dat ze zich in Amerika ook wel zorgen moeten maken over die gouverneur DeSantis. Hij wil verbieden dat op scholen gesproken wordt over seks en geaardheid. Is gewoon weer zo'n door christelijke ideologie gebaseerde nonsens, onderzoeken wijzen uit dat je kinderen alleen maar de depressiviteit in helpt door te doen alsof seks en homo-seksualiteit niet bestaat.

                  Comment


                  • https://www.telegraaf.nl/nieuws/1148...ogin-eigensite

                    Gouverneur Ron DeSantis verklaart ’woke’ Disney de oorlog: ’Grens overschreden’

                    WASHINGTON - De gouverneur van Florida wil de speciale status van Disneyland afpakken. Daarmee loopt de ruzie van de populaire Republikein Ron DeSantis met het bedrijf van Mickey Mouse en Donald Duck weer verder op. DeSantis vindt Disney „te woke.” Hij is specifiek boos omdat het bedrijf zich tegen een van zijn wetten keerde. Volgens dat decreet mag er op scholen met jongere leerlingen niet gepraat worden over geaardheid en seksualiteit.



                    DeSantis deed de aankondiging in een persconferentie met partijgenoten. Disney heeft die speciale status al sinds 1967. De uitzonderingspositie zorgt ervoor dat Disney zonder inmenging bijna alles kan bouwen en regelen zoals het wil in Disney World. Daarmee werd ’the magic kingdom’ ook in de praktijk een koninkrijkje op zich.

                    De conservatieve DeSantis, die wordt gezien als een potentiële kandidaat voor het presidentschap in 2024, heeft al langer harde kritiek op Disney. Hij vindt het bedrijf „te woke.” DeSantis vond het bijvoorbeeld onzin dat Disney werknemers mondkapjes liet dragen tijdens de pandemie.

                    De spanning liep verder op toen de CEO van Disney, Bob Chapek zich uitsprak tegen wat tegenstanders de „Don’t say gay” wet zijn gaan noemen. In deze wet, is vastgelegd dat op scholen een aantal onderwerpen niet besproken mag worden met leerlingen tot 9 jaar. Gesprekken over gender, geaardheid en seksualiteit zijn vanaf nu taboe in de lagere klassen.
                    Donatie


                    Veel Republikeinen omarmen de wet. Maar onder meer bij het personeel van Disney zorgde het voor protest. Zij waren boos dat hun werkgever zich in eerste instantie niet verzette. Chapek zei daarop tijdens de laatste aandeelhoudersvergadering dat Disney altijd tegen de wet was, en doneerde vijf miljoen dollar aan een goed doel dat zich inzet voor homorechten.

                    DeSantis zegt nu dat Disney „over een grens is gegaan.” Volgens hem is er geen ruimte voor het bedrijf in Florida. „Ons beleid is gericht op de belangen van de inwoners van Florida, niet de hersenspinsels van een woke bedrijf.” De aanval van DeSantis is opvallend. Disney is een van de grootste werkgevers in Florida. Ruim tachtigduizend mensen werken er. Disney staat bovendien bekend als het bedrijf met de machtigste lobby van Florida.

                    Eerder werkte DeSantis juist samen met Disney. Het bedrijf doneerde in 2020 nog vijftigduizend dollar aan zijn campagne. DeSantis gaf geen details hoe hij Disney precies van zijn speciale status af wil helpen. Volgens deskundigen is het ingewikkeld om de gemaakte afspraken terug te draaien. Ook is het onduidelijk wat Disney zal doen.

                    Comment


                    • https://www.telegraaf.nl/nieuws/1695...ale-democratie

                      Oud-voorman Arabisch-Europese Liga Dyab Abou Jahjah waarschuwt:
                      ’Woke, rechts-extremisme en islamisme ondermijnen liberale democratie’

                      Ooit was Dyab Abou Jahjah staatsvijand nummer één in België. Nu werpt de oud-voorman van de Arabisch-Europese Liga (AEL) zich op als pleitbezorger van westerse waarden. In een nieuw boek waarschuwt de voormalige activist, inmiddels leraar in een arme wijk van Brussel, voor het gevaar van autoritaire stromingen: „Woke, rechts-extremisme en islamisme ondermijnen onze liberale democratie.”

                      Hij begint z’n nieuwe boek ermee en in elk interview dat Dyab Abou Jahjah (50) geeft komt de vraag aan de orde: hoe ontwikkel je je van staatsgevaarlijk geachte activist tot keurige leraar Frans, Engels, geschiedenis en maatschappijleer, een schrijvende docent bovendien die het in Verlichting onder vuur: woke, islamisme, extreemrechts opneemt voor ’onze’ westerse, liberale democratie. „Ieder mens verandert, zeker tussen je 30e en je 50e, dat is normaal” zegt Abou Jahjah, in een Brusselse hotellobby, waar jonge backpackers mengen met lokale immigrantenkinderen. „De twee jaren van de pandemie zijn in dat groeiproces het meest intensief geweest. Mijn wereldbeeld is in die tijd serieus veranderd. ”



                      In welke zin?

                      Ik ben minder revolutionair en meer conservatief geworden. Ik hoorde zoveel mensen zeggen: ’We kunnen niet terug naar normaal, het systeem is fout, we moeten een nieuwe wereld bouwen’. Ik vertrouw dergelijke oproepen niet. Ik besefte dat ons systeem, met al z’n checks and balances, mij juist goed bevalt.”

                      Voor dat systeem vormde u ooit, als radicale Arabisch-nationalistische activist die leek te leven van de provocatie, een concrete bedreiging. U werd beschouwd als een gevaarlijke opruier.

                      Het establishment had het op mij gemunt. Politici willen altijd meer macht en hun tegenstanders uitschakelen, ook mij. Maar midden in die hetze tegen mij hield een rechter het hoofd koel en sprak mij vrij van oproepen tot geweld; de democratische rechtsstaat functioneerde. Als activist keek ik vooral naar de onderdrukkende kant van het systeem, nu waardeer ik de liberale democratie juist

                      De liberale rechtsstaat wordt bedreigd door drie autoritaire stromingen, schrijft u, het wokisme, extreemrechts en het islamisme. Woke is, grof gezegd, de stroming die de samenleving opdeelt in daders en slachtoffers, met heteroseksuele blanke mannen als ’dader’ en minderheden als ’slachtoffer’. Wat ziet u hiervan terug in uw dagelijkse praktijk op school?

                      Voor de moslimleerlingen is het wokisme, met z’n nadruk op lgbtq- en transgenderrechten, een absurditeit. Bij de Afrikaanse leerlingen speelt woke, onder invloed van Black Lives Matter, wel een rol, maar nog op een zoekende manier. Wat betreft de radicale islam: ik moet zeggen dat religie onder jongeren heel anders wordt beleefd dan in de jaren 2000, toen ik voor de AEL actief was. De islam wordt weliswaar gezien als identiteitsbepalend.. De islamisten van toen hebben hun maagdelijkheid verloren: door de gruwelen van Islamitische Staat en door alle islamistische aanslagen, vooral ook die in Arabische landen, is er een breed bewustzijn ontstaan onder mijn leerlingen dat die radicale islamisten in- en inslecht zijn. Overigens zeg ik hiermee niet dat de islam in het Westen niet problematisch is; die religie is wel degelijk toe aan hervormingen



                      U werkt op een ’zwarte’ school in een arme wijk van Brussel.

                      Een school voor technisch- en beroepsonderwijs met veel kinderen uit gemarginaliseerde gezinnen. Het zijn pubers, ik moet hen vooral kritisch, wetenschappelijk leren denken. Ik laat ze bijvoorbeeld een video zien van Hans Teeuwen waarin hij iedereen beledigt: moslims, christenen, Joden. Enkele katholieke Poolse leerlingen waren echt pissed en een Armeens-christelijke leerling zei: ’Als hij bij ons Jezus zo zou beledigen, snijden we z’n ballen eraf’. Dat zijn de nieuwkomers, hè. De moslimleerlingen, die in België zijn geboren en opgegroeid, reageerden onverschilliger: ze weten dat dit soort beledigingen in het Westen erbij horen.”


                      Ik pleit onder meer voor de native claim. Wat bedoel ik daarmee? Diversiteit en globalisering drukken massief op de identiteit en de historische continuïteit van de westerse samenlevingen. Niet alleen de immigrant is vervreemd, ditzelfde geldt voor de inheemse Europeaan, die zijn wereld veel te snel ziet veranderen, zeker in de grote steden. Een grote groep autochtonen ervaart dit als een probleem, maar durft daar geen uiting aan te geven omdat je dan ’racist’ wordt genoemd. Je moet consequent zijn: als de inheemse bevolkingen in allerlei landen de verwachting mogen koesteren dat hun manier van leven, hun cultuur, tradities en taal in de toekomst gewaarborgd zijn, dan heeft de autochtone Europese bevolking dit recht ook.”

                      Op welke manier kan die continuïteit worden gegarandeerd?

                      Bijvoorbeeld door meer subsidies te geven aan organisaties die zich inzetten voor het behoud van de eigen cultuur, taal, literatuur en muziek. Is dat discriminerend? Nee, want voor de liberale democratie zijn weliswaar alle burgers gelijk voor de wet, maar niet alle gemeenschappen. In een natiestaat moeten wij erkennen en accepteren dat de autochtone gemeenschappen er een cultureel privilege genieten. Als autochtone Libanees kan ik dat privilege voor mijn gemeenschap claimen in Libanon, Marokkanen kunnen het in Marokko, Turken in Turkije.”

                      U kunt zo aanschuiven bij Vlaams Belang of FvD!

                      Pas op, ik pleit niet voor een etnostaat, hè. Ik heb het over de erkenning van de culturele voorrechten van inheemse volkeren en een actievere bescherming van hun erfgoed. Dit betekent niet dat een autochtone burger en een migrant of kind van een migrant niet gelijke rechten hebben. Alle individuele burgers zijn gelijk voor de wet, dat is een pijler van de liberale democratie. Maar het is legitiem om ervoor te waarschuwen dat door de snelle globalisering en de immigratie veel waardevols verloren dreigt te gaan.”

                      U schrijft: ’Wij moeten de autochtone Europeanen duidelijk maken wat wij elkaar vaak heimelijk vertellen: dat wij hopen dat Europa Europa zal blijven’. Die angst voor het verlies van eigenheid in het Westen loopt als een rode draad door uw boek. Zijn onze elites krachtig genoeg om zich te verzetten tegen de door u geschetste bedreigingen?

                      Alleen het Westen kan zichzelf kapot maken, als het zijn politieke systeem, waarvan de liberale democratie de kern is, laat ondermijnen. De erosie is al bezig door de huidige cultuuroorlog tussen woke en extreemrechts. Die strijd tast het politieke midden aan, dat altijd de pijler was van het westerse systeem. Uit lafheid en onmacht shoppen de leiders van de middenpartijen bij zowel woke als populistisch rechts, maar zonder werkelijke overtuiging. Ze verzanden in politieke marketing, hebben nauwelijks een langetermijnvisie. Daar ligt het gevaar omdat tegenstanders als Poetin en Xi Jinping op de loer liggen nu de verdeeldheid zo groot is en de assertiviteit van het Westen zo gering. Poetins mediakanalen als Russia Today en Sputnik propageerden naast extreemrechtse verhalen ook woke narratieven, alles wat de liberale democratie als zwak en hypocriet kan afschilderen werd gebruikt. Militair en economisch kan het Westen elke tegenstander verslaan, maar zijn westerse leiders ook politiek hiertoe in staat, kunnen zij leiderschap laten zien en een verhaal vertellen waarmee zij de mensen een toekomstperspectief bieden?

                      Een politiek midden met een sterke man of vrouw als leider?

                      Met centristen als leiders, die aan woke en extreemrechts duidelijk durven te maken: wij laten ons niet intimideren, de spelregels van de liberale democratie staan niet ter discussie. De Franse president Macron heeft soms die allure, bijvoorbeeld als hij de laïcité (de scheiding van kerk/moskee en Staat, red.) verdedigt tegenover de islamisten en tegelijkertijd een verbod afwijst op het dragen van de hoofddoek in publieke ruimtes, wat Marine Le Pen wil. Ook Merkel had het in zich, maar zij was nog te bang. Zij zou bijvoorbeeld niet hebben durven toegeven dat het normaal is dat Europeanen meer affiniteit hebben met Oekraïense dan met Afrikaanse of Arabische vluchtelingen. Je moet dat soort standpunten durven innemen omdat het eerlijk is. Persoonlijk heb ik ook meer affiniteit met Palestijnse dan met Oekraïense vluchtelingen, dat is normaal. Mag de westerling dan niet menselijk zijn, geen identiteit of eigen cultuur hebben, niet meer sympathie hebben voor iemand die op hem lijkt dan voor een ander? Waarom moet de westerse mens volmaakt zijn?”


                      Heeft u uw ’antizionistische’ positie, waarmee u als activist veel mensen irriteerde, ook gematigd? U werd een antisemiet genoemd.

                      Ik zie Israël als een koloniaal project, ik erken de historische claim van de Joden op het land van de Palestijnen niet en religieuze claims beschouw ik, als niet-gelovige, sowieso als sprookjesverhalen. Maar ik was altijd voor een rechtvaardige vrede. De tweestaten-oplossing is onmogelijk gemaakt, daarom pleit ik voor een éénstaat-oplossing waarin Joden en Palestijnen het hele land van historisch Palestina delen. Zolang dit niet het geval is, hebben Palestijnen het recht om zich te verzetten. Dus nee, wat de staat Israël aangaat heb ik mijn opvattingen niet gematigd.”

                      Comment


                      • Aardige uiteenzetting...

                        Comment


                        • https://www.bnnvara.nl/joop/artikele...-woke-beweging

                          Comment


                          • wederom; aardige uiteenzetting...

                            Comment


                            • https://www.telegraaf.nl/nieuws/2132...die-preutsheid

                              Comment


                              • https://www.telegraaf.nl/watuzegt/13...n-woke-cultuur

                                DE KWESTIE: JOHAN DERKSEN
                                ’We kunnen prima zonder Derksen op TV, maar hij keerde zich als enige tegen woke-cultuur’

                                Comment


                                • Tja, als hij de enige is, dan zal er wel een kern van waarheid in de 'woke-cultuur' zitten volgens alle anderen.

                                  Comment


                                  • 1 van de weinige die op tv dat durfde, Marcel v Rosmalen durft het ook, verder zijn er geen programma's waarin dat kan of gewenst is door het linkse tv cultuurtje, bij OP1 en Jinek moet men onafhankelijk zijn en zitten ze links van het midden... Lubach zit links maar durft er wel een grap over te maken maar gebeurt niet veel omdat ie ook aan de linkerkant zit. Jort Kelder durft soms wat te zeggen maar mag het niet echt in zijn rol als presentator van Op1

                                    aangezien woke als een groot item er is en besproken wordt continue om ons heen is een teken dat het er is en dus een waarheid

                                    Comment


                                    • https://www.telegraaf.nl/video/81795...t-nieuwe-ploeg

                                      Comment


                                      • Dat oordelen en veroordelen van elkaar en door iedereen helpt niemand verder.

                                        Comment


                                        • https://www.parool.nl/brandedcontent...lips~b98d9d38/

                                          Derksen stak zijn middelvinger op naar de wokegemeenschap, zag Lips


                                          Han Lips schrijft elke dag over wat hij ziet op tv. Vandaag: Vandaag Inside.

                                          Johan Derksen had maar één gebaar voor al die politiek-correcte mensen die verontwaardigd waren omdat hij had verteld dat hij een keer een kaars in een bewusteloze vrouw haar vagina had gestoken: ‘deze!‘ En daar ging de middelvinger de lucht in.

                                          Kijk eens eventjes wie er weer terug is, dacht Lips. Die ging van zijn hart geen moordkuil maken. Hij haalde uit naar die ‘hysterische dames’, rekende af met ‘hypocriete talkshowmensen’ en zei nog maar eens dat de ‘wokegemeenschap’ er in kon zakken. En Sigrid Kaag vond ie een ‘smerige arrogante trut.’

                                          Zoete wraak. Wie dacht dat ze van hem af waren had het mooi mis, zei hij getergd. Ze hadden hem ‘geprobeerd te vernietigen’, maar, zo had Derksen de afgelopen weken geleerd: “Het deel van de samenleving dat voor ons is, is veel groter dan het deel dat tegen ons is.”



                                          Heleen van Royen zat ook nog aan tafel en wees er fijntjes op dat ‘iedereen een andere seksuele moraal’ heeft. Precies, en was die vrouw van die kaars gevraagd wat ze er eigenlijk van had gevonden? Daarom.

                                          En zo werd een verhaal over verkrachting teruggebracht tot een kwestie over seksuele moraal, en was de ophef erover niets meer geweest dan hypocriet gelul. Het werkelijke slachtoffer was Johan Derksen, maar die was herrezen uit zijn as, en zat zelfverzekerder dan ooit in zijn zetel. Had ie trouwens al gezegd dat hij de Talpa-directie ook maar een stelletje lamlullen vond? Zo niet, dan bij deze.

                                          Lips zag het aan, en vroeg zich af of nihilisme ook een eindpunt kent. Of de onpeilbare diepte ook een bodem heeft. En wat we overhouden, als alles uiteindelijk oplost in het grote niets. Grote filosofische vragen, maar gelukkig ging het bij VI alweer over de ontslagen trainer van Heracles.

                                          Comment


                                          • even een tegengeluid

                                            https://www.bnnvara.nl/joop/artikele...-cancelcultuur

                                            Rot toch op met je 'cancelcultuur'

                                            Na de ophef rondom Vandaag Inside schreeuwden velen moord en brand over een 'cancelcultuur'. Hoeveel duidelijker kan het nu nog worden dat dat nergens op slaat?

                                            Maandag was het zover: Vandaag Inside kwam terug. Het SBS6-programma, gehost door Wilfred Genee, René van der Gijp en Johan Derksen, ging krap drie weken geleden van de buis nadat Johan Derksen luchtig vertelde hoe hij in het verleden een vrouw heeft verkracht met een kaars, waar de andere heren aan tafel luidruchtig om lachten en smakeloze grappen over maakten. Dit leidde terecht tot ophef onder mensen die verkrachting niet om te lachen vinden, en twee dagen later trokken de drie hosts zelf de stekker uit het programma.

                                            Zodra de verontwaardiging over de uitspraken van de VI-mannen nieuwssites had bereikt, volgden er al snel talloze berichten van mensen die de mannen verdedigden. Eén woord sprong er daarbij direct weer boven uit: cancelcultuur. Johan Derksen zou gecanceld worden, de wokies zouden iedereen die iets fout doet cancelen en eigenlijk waren de mannen gewoon slachtoffer van die cancelcultuur.

                                            In de Vandaag Inside aflevering van 28 april kruipt Derksen meerdere keren in die slachtofferrol en wijst als dader de cancelcultuur aan:

                                            “Ik heb geconcludeerd: als je 20 jaar voor een radiostation werkt, en je doet 600 schouwburgen, en je glijdt één keer uit, en de cancel familie valt over je heen en je wordt overal geliquideerd, dan is er in Nederland geen plaats meer voor Johan Derksen.”

                                            En Derksen vindt niet alleen zichzelf een slachtoffer: het hele vrije woord is volgens hem getroffen:

                                            “De cancelcultuur heeft gewonnen maar de cancelcultuur is aan de winnende hand. (…) Het wordt steeds erger, en ze hebben ervoor gezorgd dat het enige Nederlandse programma wat zich onderscheidde door geestelijk onafhankelijk gesprekken te voeren, dat dat in duigen valt.”

                                            De boodschap is duidelijk: heb je kritiek op Johan Derksen of vind je verkrachting niet om te lachen? Dan ben je van de cancelcultuur en dan ben je een vijand van het vrije woord.

                                            En het blijft niet alleen bij Derksen. In de aflevering van 27 april begint gast Özcan Akyol er ook over. Allerlei commentatoren waaronder Joost Niemöller, Wierd Duk en Harry Vermeegen (met podia geleverd door media als de Telegraaf en PowNed) zaten er ook bovenop, en politici zoals Derk Jan Eppink van JA21 doen ook mee. Adrian Ossendrijver, eigenaar van radiozender Arrow Bluesbox Radio, waar Derksen een eigen programma heeft, vindt het “ronduit belachelijk” dat Derksen door “een klein groepje is gecanceld”.

                                            Sommige nieuwsbronnen zoals het Dagblad van het Noorden en Hart van Nederland gingen ook helemaal mee in het cancel-frame en hielden zelfs serieuze peilingen of Johan Derksen gecanceld moest worden of niet. Zo kan ik kan nog wel even doorgaan. Werp één blik op social media en de comments staan er propvol van.

                                            Heel veel janken om cancelcultuur dus. Hoe gaat het nu dan met ze? Na een amper twee weken durende pauze kondigde Talpa vorige week aan dat de VI-mannen gewoon weer terug zouden komen op tv. Talpa vond het zelfs nodig om nadrukkelijk te benoemen dat “wij [Johan Derksen] niet gecanceld hebben”. Dat klopt ook, want Talpa heeft het programma überhaupt nooit van de buis gehaald. Dat hebben Derksen, van der Gijp en Genee zélf gedaan. En nu mogen ze na hun media-driftbui niet alleen doodleuk weer terugkomen, ze krijgen zelfs twee extra weken om hun weekjes pauze te compenseren én ze krijgen in augustus een nieuw seizoen.

                                            En het blijft niet bij Talpa. Sponsoren zoals TOTO van het staatsbedrijf Nederlandse Loterij trokken hun handen van het programma af toen de ophef het nieuws haalde, maar willen nu “nog niets zeggen” over of ze terug zullen komen of niet. Sowieso hebben Derksen en zijn programma’s al vaker controverses aan hun broek gehad, en elke keer mochten de programma’s gewoon blijven en keerden adverteerders ook gewoon terug. Bij zenders als Arrow Bluesbox Radio en RTV Drenthe is Derksen ook nu gewoon welkom gebleven, en dan zijn er ook nog programma’s zoals het komende anti-cancel PowNed-programma Inclusief Rutger dat gewoon bij de publieke omroep op tv komt en waar Derksen gewoon als gast aan zal schuiven.



                                            Cancelcultuur m’n reet.

                                            Maar het probleem is niet simpelweg dat mensen als Derksen lopen te blèren over een niet-bestaand probleem. Het veel grotere probleem is waar dat geblèr voor staat. Cancelen is het stokpaardje geworden van veel grofgebekte, populistische en discriminerende mensen om elke vorm van kritiek te ontwijken. Deze mensen lopen aan de lopende band een eindeloze stroom discriminerende, stigmatiserende, seksistische en pijnlijke uitspraken te spuwen onder het mom van “alles moeten kunnen zeggen”, maar zodra daar een gegronde tegenreactie op komt laten zij en hun volgers zich op de grond vallen en schreeuwen ze moord en brand over de “woke-ideologie” en “cancelcultuur”.

                                            Het doel hiervan is de kritiek teniet te doen. Elk tegengeluid presenteren ze als een aanval op hun vrije woord. Daardoor telt dat tegengeluid automatisch niet meer mee, en daarom hoeven ze niet meer inhoudelijk op het punt in te gaan (of op zijn minst niet meer dan zij zelf willen). Zo gaan ze verantwoording uit de weg. Ironisch genoeg proberen deze zogenaamde voorvechters van het vrije woord hiermee juist iedereen met een andere mening het woord te ontnemen. Alles moet gezegd kunnen worden, totdat het hen raakt. Dan is het geen geldig punt meer want dan is het cancelcultuur.

                                            Deze mannen laten zich al jaren lang racistisch, seksistisch en LHBT+-hatend uit. Ze vinden verkrachting een lachertje, en als ze worden gevraagd om excuses aan te bieden besluiten ze in plaats daarvan om als mediahype zelf te “stoppen”, wat voor hen blijkbaar niets meer dan twee weekjes pauze betekent. Ze zijn niet gecanceld, en we moeten ook niet in dat frame meegaan.

                                            Je kunt kritiek niet zomaar als “cancelcultuur” afdoen. Je bent verantwoordelijk voor je woorden en daden. Dat heilige “vrije woord” betekent ook dat als jij iets zegt, anderen daar ook iets van mogen vinden. Laten we dat dus vooral ook blijven doen. En wat de rest van dat “cancelen” betreft, ik durf te wedden dat de kijkcijfers van maandagvoor zich zullen spreken.

                                            Comment


                                            • https://www.telegraaf.nl/watuzegt/72...van-weggeweest

                                              Blasfemie helemaal terug van weggeweest

                                              De autochtone Nederlander mag de afgelopen halve eeuw dan wel een ingrijpende deconfessionalisering hebben ondergaan, dat betekent nog niet dat hij geen plaats meer voor nieuwe religies inruimt. Blijkbaar blijft hij iets hogers nodig hebben om zijn alledaagse geploeter zin te geven.

                                              Ik noem er eentje: de klimaatreligie.

                                              Ik noem een andere: het wokegeloof.

                                              Polderlandse aanbidding

                                              Omdat ik nu, met het vrije weekend voor de deur, zo weinig mogelijk aan types als de valse klimaatprofeet Frans Timmermans herinnerd wil worden, beperk ik mij in deze bijdrage tot de polderlandse aanbidding van het uit de VS overgewaaide fenomeen woke, in het bijzonder van de tak waar de onderverdeling van de homo sapiens in tientallen genderidentiteiten opvallend luidruchtig wordt bevorderd.



                                              Tamelijk fundamentalistisch, wat er momenteel in die kringen geschiedt. Tegenspraak is verboden en wie het desondanks aandurft om de mens slechts in biologisch opzicht te onderscheiden, met andere woorden: als man en vrouw, maakt zich schuldig aan niets minder dan godslastering. Óók wanneer men, zoals ik, erkent dat het iedereen verder vrij staat om een eigen invulling te geven aan de manier waarop men zijn/haar sekse praktiseert.

                                              Ik wees er hoofdschuddend op dat een neef van mij, geschiedenisleraar, ineens zeven leerlingen in één klas heeft die aan hun gender twijfelen. Daar bestaat een term voor: sociale besmetting. Ik zette er vraagtekens bij dat jonge kinderen – de geslachtsveranderingsoperatie mag niet eerder dan na hun achttiende verjaardag plaatsvinden – zich jaren voor de ingreep alvast voor een behandeling bij transgenderklinieken kunnen melden, waarmee de weg terug moeilijker begaanbaar wordt. Ik verwonderde mij over de stuwende rol die sommige ouders spelen en sprak over een vorm van decadentie.

                                              Verkettering

                                              En wat werd mijn deel?

                                              Verkettering, keer op keer, ook als ik kritiek uitte op andere transgerelateerde ontwikkelingen, waaronder de introductie van het genderneutrale toilet, waar vrouwen zich nu onveiliger voelen dan ooit, alsmede het gemak waarmee de wokebeweging accepteert dat voorheen mannelijke sporters vrouwelijke sporters kunnen worden.

                                              Ongetwijfeld word ik ditmaal wéér een transfoob genoemd omdat ik uiting wil geven aan mijn verbijstering over het feit dat de Tweede Kamer over een wijziging van de Transgenderwet gaat praten die het iedereen mogelijk maakt om zijn/haar geslacht zonder tussenkomst van een deskundige in het paspoort te wijzigen.

                                              Alleen al daarover zou je tientallen grappen kunnen verzinnen.

                                              Maar waag het niet ze te maken.

                                              De blasfemie is helemaal terug van weggeweest.

                                              Ik reik Vera Bergkamp daarom een idee aan: laat Ricky Gervais dat debat inleiden. Ik zag, op Netflix, zijn nieuwe show SuperNature en schaterde mij het heen en weer. Hij gaat geen transtaboe uit de weg, veroorzaakte er al veel deining mee (uiteraard ook op Joop.nl) en leerde mij met name dat je nieuwe religies pas serieus kunt gaan nemen wanneer er probleemloos de spot mee kan worden gedreven.


                                              Comment


                                              • https://www.telegraaf.nl/nieuws/1246...ditie-verloren

                                                ’Ontbloot vrouwelijk lichaam is juist een teken van bevrijding’
                                                Doek valt voor Parijse topless showgirls in Lido: ’Er gaat een traditie verloren’

                                                .................


                                                Comment


                                                • https://www.telegraaf.nl/nieuws/1686...radicale-islam

                                                  ’Cancelcultuur steeds angstaanjagender’
                                                  Ayaan Hirsi Ali waarschuwt voor wokisme: ’Gevaarlijker dan radicale islam’

                                                  BRUSSEL - Ayaan Hirsi Ali waarschuwt voor het ’wokisme’. „Het is gevaarlijker dan de radicale islam”, zegt de bekende islamcriticus en feminist. „We moeten duidelijker zijn over intolerantie die we niet kunnen tolereren.”

                                                  In haar tegenwoordige thuisland Amerika heeft Hirsi Ali na de dood van George Floyd de opkomst van woke van nabij meegemaakt. Tijdens een bijeenkomst in Brussel over de staat van de vrijheid van meningsuiting, georganiseerd door de spraakmakende Vlaamse Europarlementariër Assita Kanko (N-VA), vertelt het voormalig VVD-Kamerlid over hoe gesprekken die normaal binnen een klein academisch clubje plaatsvonden, opeens gemeengoed werden.



                                                  „De cancelcultuur werd steeds angstaanjagender. Er zijn professoren die opeens hun werk niet meer mochten doen”, zegt Hirsi Ali. „Het gaat in de academische wereld van binnenuit. Ik zie het als een ontwikkeling die gevaarlijker is dan de radicale islam. De radicale islam is makkelijker te herkennen en er is makkelijker oppositie tegen te voeren.”

                                                  Volgens de publicist is woke veel subtieler: „Veel jonge mensen denken nu zo en kunnen op die manier in de toekomst grote institutionele schade aanrichten. Als we daar nu niet tegen ageren kan dat heel gevaarlijk worden.”

                                                  ’Levensverzekering’


                                                  Kanko en Hirsi Ali, twee zwarte feministen, ageren beiden al jaren tegen slachtofferschap. „We bouwen zelf belemmeringen. Links is soms afhankelijk van het slachtofferschap van anderen. Ze gebruiken het als een soort levensverzekering”, zegt de Vlaamse politica. „Gelukkig zijn er steeds meer mensen die zeggen: ’ik wil geen slachtoffer zijn’.”

                                                  „We raken in de problemen als we in het slachtofferschap blijven hangen en zeggen dat iemand iets niet mag zeggen omdat het een blanke man is”, voegt Hirsi Ali toe. „Iemand kan zijn identiteit of huidskleur niet veranderen. Die zaken moeten er ook niet toe doen.”

                                                  ’Harde kern’


                                                  Volgens de voormalige Nederlandse parlementariër, die inmiddels al jaren in Amerika woont, is het belangrijk om te strijden tegen wokisme, zonder zelf onverdraagzaam te worden. „Ik raakte als migrant gefrustreerd over het feit dat Europeanen niet uitleggen wat hun waarden zijn. We moeten duidelijker zijn over intolerantie die wij niet tolereren.”

                                                  Over het feminisme kraakt ze harde noten. Er is er sprake van een crisis en de focus ligt te veel op pietluttigheden, vindt Hirsi Ali. „We hebben te maken met een harde kern van transgender-activisten die het woord ’vrouw’ willen schrappen. Dan worden wij mensen met menstruatie en mensen die borstvoeding geven. Maar voor de echte problemen is veel te weinig aandacht. Ik heb het dan over geweld tegen vrouwen in India, China en het Midden-Oosten. Wellicht moeten Kanko en ik een nieuwe feministische stroming oprichten.”

                                                  Comment


                                                  • https://www.telegraaf.nl/watuzegt/95...-tegen-wokisme

                                                    Wie werpt dam op tegen wokisme?

                                                    Robbert Dijkgraaf is onze minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Hij kauwt op taaie dossiers – normaal het werk voor Nederlandse politici die beloond worden voor partijtrouw.

                                                    In Princeton was Dijkgraaf directeur van het Institute for Advanced Studies, een van de meest prestigieuze researchinstituten in de wereld. Nu is hij politicus en lijkt hij geen dam op te werpen tegen het ’wokisme’, dat gisteren in deze krant door Paul Cliteur werd bekritiseerd maar op Amerikaanse universiteiten, ook Princeton, veel aanhang heeft. Dijkgraaf wekt de indruk geen gevaren te zien in het woke gedachtegoed, en dat klinkt door in zijn voorstel om een Nationaal Centrum voor Wetenschapscommunicatie op te zetten. Er is veel wantrouwen over wetenschappers, stelt hij, veel desinformatie, en daar moet de overheid iets tegenoverstellen: de stem van de wetenschap.



                                                    Bedreigers van wetenschappers als Van Dissel en Marion Koopmans moeten vanzelfsprekend worden vervolgd, maar wie bepaalt wat de definitie is van de stem van de wetenschap en desinformatie? Mag ik de berichten vanaf februari 2020 van het RIVM of van Rutte of De Jonge ook desinformatie noemen nu we weten hoe sterk de politiek zich met de inschattingen van het RIVM heeft bemoeid? Mag ik de belofte van het totale heil van de vaccins desinformatie noemen? Het ontkennen van aerosolen als de voornaamste wijze van besmetting? De magische antivirale werking van een tissue voor de mond? De effecten van de intelligente lockdowns, avondklok, handenwassen en niezen-in-de-elleboog? Het reisje van Marion Koopmans naar een leeg marktplein in Wuhan om te kijken of ze daar virussen kon vangen? Of richt het Centrum zich vooral op de lastpakken die de overheden niet op hun blauwe ogen willen geloven?

                                                    Transgenderisme


                                                    En het wokisme? Stelt u zich voor: er zijn mensen die beweren dat intersectionaliteit en transgenderisme postmoderne ficties zijn. Als intersectionalisten zeggen dat zij zich daardoor onveilig voelen en een ’safe space’ eisen, ofwel: zij eisen dat critici hun mond houden, gaat het Centrum die critici dan beschuldigen van desinformatie? Zegt u het maar.

                                                    Op dit moment is er in Princeton een rel rond Joshua Katz, een professor die onderwijs gaf over klassieke teksten. Katz had in 2006 een affaire met een studente. Daarvoor werd hij in 2018 gestraft, ook al steunde de studente de klacht niet: ze hadden een relatie met wederzijdse instemming. Maar in 2020 weigerde Katz mee te spelen in het George Floyd-spektakel. Hij noemde een zwarte activistenclub in Princeton „een kleine lokale terroristenorganisatie die het leven miserabel maakte voor velen (inclusief zwarte studenten) die het niet eens waren met zijn eisen.” Opeens werd Katz nog een keer aangepakt voor die affaire, en keerde de oude liefde zich alsnog tegen hem. Hij werd ontslagen. The Wall Street Journal schreef recent: ’De professor haalde zich in 2020 de woede op de hals van delen van de universiteit toen hij faculteitsvoorstellen bekritiseerde over de erfenis van racisme na de dood van George Floyd. Medestanders van dr. Katz zeggen dat Princeton hem aanvalt omdat hij een openlijke criticus is van de afdeling geesteswetenschappen.’

                                                    Katz was dus politiek incorrect – en Princeton had een stok om hem te slaan. Wat gaat Dijkgraafs Centrum bij soortgelijke kwesties doen? Of is hij het ermee eens dat Katz werd ontslagen vanwege politiek incorrecte uitspraken?

                                                    Cancel-culture


                                                    In een stuk van de epidemioloog Dick Bijl las ik een citaat van John Ioannidis, ook epidemioloog, verbonden aan Stanford: „Zelfs de beste peer-reviewed tijdschriften presenteerden tijdens de pandemie onderzoeksresultaten met vooringenomenheid en spin.”

                                                    Ik citeer nu uitgebreid Dick Bijl: „Wie zich niet voegde naar het dominante narratief kreeg te maken met bedreigingen, beledigingen en pesterijen in de vorm van cancel culture-campagnes op sociale media, beschuldigende artikelen in reguliere media en bestsellers geschreven door zeloten. Verdediging tegen de aanvallen was vrijwel onmogelijk. Geattaqueerde wetenschappers die een verklaring de wereld inzonden, zagen die verdraaid en verwrongen in de sociale en reguliere media terug, uiteraard op zo’n manier dat de aanval kon doorgaan. Op Wikipediapagina’s verschenen negatieve en apert onjuiste passages. ’Reputaties werden systematisch verwoest en vernietigd’, schrijft Ioannidis, die daar nog aan toevoegt dat de aanvallen zich niet alleen richtten op wetenschappers, maar ook op hun families.

                                                    Politici en mediafiguren roepen dat desinformatie moet worden aangepakt. Wat zijn daarvan de consequenties?

                                                    De oprichter van het Institute for Advanced Studies in 1930 was Abraham Flexner, zoon van Duits-Joodse immigranten. Hij opende de deuren voor Joodse vluchtelingen, onder wie Albert Einstein, die aan de censuur en de mentaliteit van de nazi’s waren ontkomen. Wie buiten de exacte wetenschappen gaat bepalen wat informatie en desinformatie zijn, kweekt denkkramp, publicatie-angst, volgzaamheid. Dat zal het effect zijn van Dijkgraafs Centrum voor Wetenschapscommunicatie, tenzij hij tevens een tegenkracht opzet die het Centrum continu doorlicht op de waan van de dag. Maar dat zullen de wokers op zijn ministerie niet toestaan. Professor, weet u zeker dat u in Den Haag meer voor de wereld betekent dan bij het Institute for Advanced Studies?

                                                    Comment

                                                    Working...
                                                    X